ფოტოზე ჩანს საშიში ხალხი, საშიში აზროვნებით და ეს ყველაფერი არის იმ საშიში ინდოქტრინაციის შედეგი, რაც წლებია მიმდინარეობს ჩვენს ქვეყანაში გარედან მართული დღის წესრიგის შესაბამისად, რასაც ადგილობრივი რეზიდენტები ნაბიჯ-ნაბიჯ მიყვებიან, – ასე აფასებს ჟურნალისტი, დათა გვასალია, დიუშენის სინდრომით დაავადებული ბავშვების მშობლების მიმართ ოპოზიციონერი აქტივისტების მიერ გამოთქმულ კრიტიკას.
გვასალიას თქმით, ოპოზიციის “თანაგრძნობა“ იყო დეკორატიული და პიარზე გათვლილი, რაც მაშინვე დადასტურდა, როგორც კი მშობლებმა სახელმწიფოსგან შედეგი მიიღეს და პროტესტი შეწყვიტეს.
მისივე შეფასებით, ოპოზიციონერი აქტივისტების გაღიზიანება მშობლების ბედნიერების გამო არის უტყუარი დიაგნოზი იმისა, თუ რამდენად დაშორდნენ ისინი ადამიანურ ფასეულობებს, ეს დესტრუქციული სინდრომი კი ვრცელდება სახელმწიფოსთვის მნიშვნელოვან ყველა მიმართულებაზე.
“საზოგადოებრივი ცხოვრების ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე გამოვლინებაა პროცესი, როდესაც პოლიტიკური ჯგუფები ადამიანურ ტრაგედიას ვიწროპარტიული დღის წესრიგის ინსტრუმენტად იყენებენ. დიუშენის დიაგნოზი არ არის პოლიტიკური ველი, ეს არის არსებობის ზღვარი, სადაც პოლიტიკური სპეკულაციები უზნეობის ზღვარს კვეთს.
ოპოკამპანიის სათაურიდან და საწყისი ფაზიდანვე დავინახეთ კლასიკური „პარაზიტული“ პოლიტიკური მოდელი: ოპოზიციური ჯგუფები მშობლების გულწრფელ პროტესტს საკუთარი პოლიტიკური კაპიტალის დაგროვების საშუალებად იყენებდნენ. მათი „თანაგრძნობა“ იყო დეკორატიული და პიარზე გათვლილი. როგორც კი სახელმწიფომ საკითხი შეისწავლა, კონსტრუქციული დიალოგი შედგა და მშობლებმა, რომელთაც რეალური შედეგი მიიღეს, პროტესტი შეწყვიტეს, „ოპო-აქტივისტების“ ნიღაბი ჩამოიფხრიწა. მათთვის მნიშვნელობა დაკარგა ბავშვების სიცოცხლემ, რადგან ისინი ამ ხალხისთვის მხოლოდ რესურსს წარმოადგენდნენ და მათი „პროტესტის ხანგრძლივობაში“ ინვესტიცია ი
